Amerika en Canada; de voorbeschouwing (2)

Amerika en Canada; de voorbeschouwing (2)

Na het eerste deel van de voorbeschouwing op mijn reis naar de Verenigde Staten en Canada volgt nu het tweede deel. Waar het eerste deel vooral veel zaken bevatte over mijn contact met jullie, zal deze blog vooral gaan over de locaties die ik hoop te bezoeken.

Laat ik beginnen met het begin. Ik vertrek op 19 september met het vliegtuig naar Washington D.C. Daar hoop ik rond het avonduur te landen met het vliegtuig, waarna ik naar het hotel zal worden gebracht. Een briefing zal volgen over de reis en ik zal mijn reisgenoten leren kennen.

De dag erna gaan we door Washington toeren en de bezienswaardigheden bekijken. Helaas gaan we niet het Witte Huis binnen, dat was teveel geregel en had in theorie al een jaar eerder aangevraagd moeten worden. Alhoewel dat jammer is, laat ik het de pret niet drukken.

Op dag drie gaan we vanaf Washington op weg naar New York en maken een tussenstop bij Gettysburg, de plaats waar de belangrijkste en grootste veldslag van de Amerikaanse Revolutie plaatsvond.

Als we in New York aankomen is het avond, maar de twee dagen die daarop volgen ga ik proberen New York op z’n kop te zetten. Veel van de plekken die de ‘Big Apple’ rijk is hoop ik te bezoeken, waaronder natuurlijk het Vrijheidsbeeld en de immense hoogte van het Empire State Building. Voor de rest zie ik het nog wel!

Op de zesde dag reizen we naar Boston, één van de plaatsen die ik niet wil missen! Boston is misschien wel de meest historische stad van Amerika en kan ik, als geschiedenisliefhebber, dus niet missen. Ik hoop daar de bekende ‘Freedom Trail’ te lopen.

Kaart

Dag zeven brengt me naar het White Mountain National Forest en door Vermont, terwijl we op weg zijn naar de Canadese grens om in Québec City te eindigen. Dag acht gaat door naar Montréal. Op dit moment heb ik nog geen idee wat ik daar ga doen, dus enige research zal nog gedaan worden!

De dag daarna gaan we door naar Ottawa, weer zo’n mooie plaats in Canada – verwacht ik – en kunnen we de gehele middag genoeg dingen zien en beleven. Hiervoor geldt echter hetzelfde als voor Montréal; ik heb nog geen idee.

In de middag van dag tien gaan we door naar Toronto. Dit is de grootste stad van Canada en aldaar hoop ik de stad vanuit de lucht zien vanuit de CN Tower die meer dan een halve kilometer hoog is.

Het contrast tussen oud en nieuw moet daar geweldig zijn en er schijnen hele goede restaurants te zijn. Genoeg te doen dus!

Op dag twaalf ga ik op weg naar één van de meest bijzondere waterval ter wereld: de Niagara Falls. Daar zal mijn fototoestel wel rijkelijk klikken, denk ik.

Dag dertien gaat door naar het land van de Amish, waar we ook zullen overnachten. Ik ben benieuwd hoe dat er uit ziet.

Tenslotte gaan we vandaar weer terug naar Washington. Daar pakken we het vliegtuig weer om terug te gaan naar Nederlandse bodem.

Vijftien dagen en dertien nachten zal ik onderweg zijn, de derde dag van oktober hoop ik weer te landen in Amsterdam. Op de kaart die hierbij zit zie je alles nog eens, alleen dan wat meer overzichtelijk.

Vragen, opmerkingen en ideeën zijn altijd welkom! 

Mogelijk komt er voordat ik vertrek nog een blog met ideeën en dingen die ik ga bekijken!

Amerika en Canada; de voorbeschouwing (1)

Over een paar weken is het zover: mijn reis naar de Verenigde Staten van Amerika en Canada. En - evenals mijn reis naar India in januari van dit jaar - ik hoop jullie allemaal weer goed bij te schrijven. Alle dingen die ik zie, meemaak en de dingen die om me heen gebeuren zal ik wederom opschrijven en met jullie delen.

Dat betekent wel dat er met een paar dingen rekening gehouden moet worden. Vandaar ook deze eerste blog, de eerste van twee voorbeschouwingen. Deze zal meer gaan over het hoe en wat van het schrijven, terwijl deel twee meer over de reis zelf zal gaan vertellen. Daarover dus meer in de volgende blog.

Het is namelijk vrij simpel: op het moment dat ik deze blog plaats op de site, verschijnt hij enkele minuten later ook op andere media. Hyves is één van die media. Al die andere sites krijgen al de letters wel door, maar de opmaak is gewoon anders. En dat is even balen. Nu verander ik deze regelmatig wel terug (zeker op hyves) maar daar zal ik in Amerika dus weinig tijd voor hebben, ben ik bang.

Het moment van het schrijven van de blogs zal ook wel eens flink kunnen variëren. Het tijdsverschil is zes uur, dus dat betekent kort gezegd dat wanneer de avond hier begint, de middag daar juist start. Dus als ik 's avonds laat pas blog, is het bij jullie midden in de nacht of het begin van de ochtend. Daar moeten we maar even iets op vinden.

Tegelijkertijd neem ik geen laptop mee, maar enkel mijn iPad. Dat betekent voor mij dat er geen foto's direct online kunnen worden gezet. Weliswaar gaat mijn telefoon wel mee, dus enkele foto's zullen wel hun weg naar Twitter vinden, toch komt het merendeel pas als ik terug ben.
Ook voor het plaatsen van de blog ben ik geheel afhankelijk van de wifi-verbindingen in de hotels waar ik zal verblijven. Twee van alle hotels waar ik heenga heb ik bekeken. De eerste gaf het direct aan de op de site, de andere niet. Dus het is even de vraag. Maar eventueel haal ik even een kopje koffie bij en starbucks op en post de blog daar. Dat is dan te bezien.

Oké, ik heb de opmaak, de tijden en het gebrek aan foto's genoemd. Rest me nog één ding. Dat betreft de reacties. Omdat ik niet een abonnement heb voor draadloos internet in het buitenland, ben ik van wifi afhankelijk. Het kan dus zijn dat, wanneer je reageert, ik pas in Nederland kan terugreageren. Mijn excuses daarvoor. Normaal reageer ik vrijwel altijd binnen 24 uur, dat kan dus later zijn.

Tot zover deel 1 van de voorbeschouwing. Ik vertrek maandag 19 september a.s., dus over drie weken. In de tussentijd komt er nog een tweede blog over de plekken waar ik heen hoop te gaan!

Levenslessen

Het gebeurt niet vaak dat ik plotseling inspiratie krijg om een gedicht te schrijven, laat staan dat ik ze ook op papier zet. Gedachtespinsels vliegen contant door mijn hoofd, maar dit weekend kreeg ik er enkele te pakken.
Het is geen meesterwerk, er kan nog flink aan worden geschaafd, maar het is weer eens iets anders dan dat ik de afgelopen jaren schreef.

Levenslessen

Het leven dat we leven,

en de dood die op ons wacht:

het lijkt allemaal maar voor even,

dus neem het volgende in acht:

Droom je dromen, maak ze waar,

wees vrolijk, blij en raak elkaar.

Geen verdriet en kwijt je zorgen,

leef vandaag en niet al morgen.

Je verleden, denk er niet aan,

wat gebeurd is, is gedaan.

De toekomst ligt zo ver van ons af,

de mogelijkheden zijn als het kaf:

alle kanten waait het op

niemand weet waar het stopt.

Doe wat je wilt, wil wat je doet.

Maar één ding: doe het wel goed!

Geen halfvol glas, niet half leeg

breng ook wat bij anderen teweeg.

Vrolijkheid, vriendelijkheid en plezier

glimlachen, dat doen we hier.

Kijk je ogen uit naar de natuur,

deze verandert ook ieder uur.

Wat je ook doet, veel plezier

Maak wat van je leven hier!

Terugblik op een vol schooljaar

Het is vrijdag 22 juli. De zomervakantie is voor heel het land van start gegaan - ook het noorden van het land mag nu vrijaf nemen van dagen naar school gaan en les krijgen of geven. Voor mij was het vooral lesgeven wat dit jaar de klok sloeg. En dat was ook de bedoeling.

Zoals elk jaar is het invallen direct na de zomervakantie moeilijk. Er zijn weinig scholen die iemand nodig heeft en - ook al uit ik dit wat cru - de meeste leerkrachten zien het zomerse gevoel nog zitten en beginnen met goede moed aan het nieuwe schooljaar. Na een week of twee zien ze het niet meer zitten en nemen de eerste mensen al weer ziektedagen op, hetgeen voor mij betekent dat er werk is.

Dit jaar heb ik weer veel scholen van binnen mogen bekijken en er een dagje les mogen geven. Bij enkelen zelfs complete weken of maanden. Ik heb driemaal rondom een huwelijk mogen invallen - dat wil zeggen op de huwelijksdag en -reis - en ook eenmaal een anderhalve maand mogen invaller voor iemand wier enkelband gescheurd was.

Na een korte telling, waarbij ik vast nog enkele scholen over het hoofd heb gezien, kom ik uit op drieëntwintig scholen en daarbinnen een negenendertig verschillende groepen. Alles zat er tussen: hele lieve groepen drie die koste wat het kost mij als meester wilden hebben tot groepen acht die blij waren dat ik weer weg was. In die laatste categorie waren maar twee scholen en dat zijn dan wel vooral de 'minst leuke' klassen die je hebt. Toch hoort dat er allemaal bij.

Bijna veertig verschillende groepen heb ik dus gehad. Als je uitgaat van een gemiddelde van twintig leerlingen per groep, heb ik dus ongeveer 800 verschillende leerlingen in de groep gehad! Dat zijn er veel! Combinatie klassen zijn er meer dan genoeg, zelfs 'rare' combinaties als een groep 4/6 en een 5/6/7. Er zijn teveel om op te noemen.

De leukste en minst leuke groepen ga ik natuurlijk niet allemaal noemen. Wel kan ik een paar hoogtepunten noemen die ik toch wel bijzonder vond. Zo had je het 'meelworm-eet-evenement', waarbij ik in een groep levende meelwormen op begon te eten, terwijl de klas maar met open mond me aanstaarde.
Of de sportdag van een groep scholen, waarbij ik heel veel leerlingen van andere groepen ook weer gezien heb. Dat was ook wel bijzonder, aangezien ik normaal gesproken maar een groep op een dag heb, en nu dus ineens al die groepen die een keer lesgaf op één dag zag. Daar was het dus ook regelmatig: 'Ha, meester Martijn!'

Ook ben ik dit schooljaar op reis geweest naar India, een reis die me de ogen heeft geopend. Het leuke was nog wel dat ik, op het moment dat ik net geland was in Delhi, gebeld werd door een leerkracht met de vraag of ik 'morgen' zou kunnen invallen. In Nederland was het toen acht uur, in India was het dus al 'morgen'. Nadat ik had uitgelegd dat ik in India zat, bleek ook zij eventjes perplex te staan. "Tja, dan gaat dat natuurlijk niet zo snel." Nogal wiedes.

En nu eerst vakantie. Enkele dagen Zeeland, een paar dagen er op uit... Ik heb er zin in. Je zult ook regelmatig wat van me horen deze vakantie, dus dat komt helemaal goed.

Fijne vakantie!

To Be or Not to Be? (heb jij een idee?)

Vakantie. Voor veel Nederlanders is dat vandaag de dag al weer van start gegaan. Massa's mensen zaten afgelopen weekend in de auto klaar om op reis te gaan. Het midden van het land mocht de aftrap nemen en komende vrijdag is ook het zuiden vrij om te gaan en te staan waar ze willen. Het noorden daarentegen...

Op het moment dat tweederde van Nederland al op vakantie is - of dat nu in eigen land is of daarbuiten - geef ik nog les op school. Mijn laatste werkdagen zijn namelijk nog twee week later! Ik mag - vanaf vandaag gerekend - nog dertien lesdagen lesgeven. Of eigenlijk moet ik deze 'mag' veranderen in 'kan', als invaller heb ik de mogelijkheid om nee te zeggen. Niet dat dit veelal gebeurd, maar de mogelijkheid is er.

In mijn hoofd vliegen nu steeds meer tripjes rond. IJsland lijkt me geweldig om te doen deze zomer, maar ik moet wel op tijd boeken. Dat land is namelijk toch een enorme toeristentrekker - weliswaar vnl. van eigen bodem. De spuitende geisers, de vloerverwarming door heel Reykjavik... Lijkt me geweldig.

Ook verwacht ik deze zomer een midweekje Zeeland mee te pikken. Lekker genieten in de beeldschone Zeeuwse natuur en daar lekker een aantal wandelingen te maken...
Verder zullen er nog meerdere dagjes weg zijn. Met familie, vrienden en ook soms heerlijk alleen. Lekker het Drentse landschap door toeren op de fiets, wandelen op de hei... Ik kijk er nu al naar uit.

Dat betekent voor mij dus ook dat mijn camera ten alle tijden weer meegaat. Blogs zullen verschijnen op het internet van de avonturen van de reizende Martijn. Je moet immers wat doen. Daarom direct ook een mogelijke uitdaging voor jullie: Waar wil je het liefste een foto van zien? Ik kan genoeg doen, dus geef het maar aan!

De leukste ideeën worden - vanzelfsprekend -  in uitvoering gebracht.

Alles wat ik nodig heb

Met een wit velletje papier ben ik begonnen. Ik vouwde het enkele malen en zo verscheen jij. Ik tekende en jij liet alles verschijnen. Ik scheurde je in een miljoen stukjes en zo verscheen je weer. Ik maakte je tot een prop en nog kon jij alles. Samen zijn we al op duizenden plekken geweest.

Op de wind van mijn gedachten zweef ik op jouw vleugels mee. Mijn fantasie zijn de golven waarover we dreven. Zeeën hebben we overgestoken, bergen zijn we overgevlogen. Lege wegen hebben we vol gemaakt en we hebben talloze nieuwe mensen leren kennen. Jij brengt orde in de mozaïek van mijn gedachten, jij kan de dingen regelen die ik nooit zou kunnen.

---

Vroeger kon ik alles met een papiertje. Ik had geen computer, een gameconsole of duur elektronisch speelgoed. Met mijn fantasie en een papier kon ik overal komen. Je eigen fantasie stuurt je op weg.

Toch merk ik dat de kinderen van nu een veel kleinere fantasie hebben als dat ik had. Alles is aan regels gebonden, alles moet op de juiste manier.

Dat merk ik direct al op de scholen waar ik les mag geven. Rekenen moet op de juiste manier, alle andere manieren worden met een rode pen afgestraft. Creatief rekenen kan niet meer.

Taalopdrachten zijn enkel en alleen nog maar invuloefeningen geworden waarbij elk kind het juiste woord mag invullen. De juf beloond elk goede antwoord met een krul, en bij alle fouten worden vraagtekens gezet. ‘Snapte … het wel?’

Als een antwoord erg ‘fout’ is hoor je erover in de lerarenkamers. Roddel en achterklap aan de orde van de dag in het huidige onderwijs. ‘Moet je lezen wat … heeft geschreven!’

Langzamerhand worden we allemaal omgetoverd tot robots van de huidige beschaving. Er is slechts één weg naar Rome, en alle andere steden en wegen zien we over het hoofd. De appel valt niet meer ver van de boom, nee, het net legt ze naast de stam.

Eigen fantasie is overbodig geworden. Stilzitten en nadenken is er niet meer bij. Zat ik vroeger op school nog regelmatig te nietsen, nu komt de leerkracht al naar je toe als je eventjes niets doet. ‘Ben je klaar? Heb je je extra werk al gedaan?’ Stilzitten is er niet meer bij. Iedereen schijnt te denken dat stilstaan achteruitgang betekent. Je moet jezelf blijven ontwikkelen, je moet blijven leren, in beweging blijven.

Langzamerhand merk ik dat ik zelfs de trend begin te volgen. Fantasie mag, maar nu even niet. Tenminste, zo lijkt het in mijn lessen ook te gaan. Ik moet het rooster volgen, en die laat fantaseren niet toe. Niet samen bedenken wat er allemaal wel en niet kan…

---

Eén enkel wit papiertje kan alles worden. Het kan het begin zijn van een verhaal, de start van een avontuur of een supersnel vliegtuig dat je overal ter wereld kan brengen. Het kan je dromen laten uitkomen en je liefste wensen in vervulling laten gaan. Had ik maar weer een nieuw wit papier…

Muziek onder de loep

Al jaren ben ik compleet verslaafd aan muziek. Elke dag heb ik wel een cd opstaan met goede muziek. Ik word wakker met muziek, ik val ermee in slaap en tussendoor luister ik ook meermalen. In de auto staat de cd-speler altijd aan, in de klas voordat ik lesgeef heb ik muziek op en evenzo ook na schooltijd. Muziek stroomt door mijn hoofd, het speelt zich af voor mijn ogen.
Daar heb ik geen enkel bezwaar tegen, sterker nog, ik houd er wel van. Waar ik echter niet van houd is om voor raadsels te staan. Ik wil ook weten wat er speelt. Radio luisteren zit er voor mij dan ook niet in, op een weekje per jaar na. (ja, net voor de kerst)

Misschien is dat een neurotisch trekje van me. Dat zou zo maar eens kunnen. Ik heb wel meer enigszins neurotische trekjes. Niet zoveel dat ik niet zou misstaan in een gekkenhuis, maar elk trekje maakt de mens, zeggen we dan maar. Zo heb ik ook eenmaal in de drie maanden een complete opruimmania waarbij ik het liefst ook alles weg wil halen. Maar nu dwaal ik weg bij het onderwerp.

Mijn muziekcollectie bevat bijna alle soorten muziek. Om maar eens een opsomming te geven: ik heb klassieke cd's, cd's met soundtracks van films en ook van musicals. Om namen te noemen: Janine Jansen met haar vierjaargetijden, de originele soundtrack van de film Walk the Line en de registratie van de musical Phantom of the Opera. En dat is dan nog maar het topje van de ijsberg. Rockmuziek, punk en metal, country en western en van folk tot bluegrass. Het kan mij niet gek genoeg gaan.

Laatst werd me gevraagd een top tien te geven van cd's. Ik zeg laatst, ik bedoel meer drie maanden geleden, maar het compleet accuraat maken van een top tien is zo verschrikkelijk moeilijk! Want wie staat er op nummer 1? En waarom de anderen niet?
Het is niet zo dat geen beslissing durf te nemen, het is meer zo dat ik het gewoonweg niet kan. Er is teveel goede en mooie muziek op de wereld. Ik zal eens een lijstje maken van cd's waarvan ik vind dat ze in elke muziekbibliotheek zouden moeten staan. Om mezelf te beperken heb ik alleen cd's genomen van de afgelopen vijf jaar. Want anders zou het wel erg veel worden.
In willekeurige volgorde zijn dat:

- Green Day - American Idiot
- Adele - 19
- Laura Jansen - Bells
- Imelda May - Mayhem
- Sugarland - Incredible Machine
- Roseanne Cash - The List
- Lovell Sisters Band - Time to Grow
- James Blunt - Back to Bedlam
- Paramore - Riot
- Janine Jansen - Vivaldi's 4 jaargetijden

Zomaar tien cd's die iedereen zou moeten hebben. Ook al sta ik op het punt om deze lijst aan te vullen met meerdere andere cd's (ik mis bijvoorbeeld Eliza Doolittle en Kate Nash echt in de lijst) maar ik stop hier eerst maar eens.

Heb jij misschien nog cd's waarvan jij zegt dat ik die echt zou moeten hebben? Laat het me weten?
Mail, twitter en hyves staan gewoon open! Laat maar horen!