Levenslessen

Het gebeurt niet vaak dat ik plotseling inspiratie krijg om een gedicht te schrijven, laat staan dat ik ze ook op papier zet. Gedachtespinsels vliegen contant door mijn hoofd, maar dit weekend kreeg ik er enkele te pakken.
Het is geen meesterwerk, er kan nog flink aan worden geschaafd, maar het is weer eens iets anders dan dat ik de afgelopen jaren schreef.

Levenslessen

Het leven dat we leven,

en de dood die op ons wacht:

het lijkt allemaal maar voor even,

dus neem het volgende in acht:

Droom je dromen, maak ze waar,

wees vrolijk, blij en raak elkaar.

Geen verdriet en kwijt je zorgen,

leef vandaag en niet al morgen.

Je verleden, denk er niet aan,

wat gebeurd is, is gedaan.

De toekomst ligt zo ver van ons af,

de mogelijkheden zijn als het kaf:

alle kanten waait het op

niemand weet waar het stopt.

Doe wat je wilt, wil wat je doet.

Maar één ding: doe het wel goed!

Geen halfvol glas, niet half leeg

breng ook wat bij anderen teweeg.

Vrolijkheid, vriendelijkheid en plezier

glimlachen, dat doen we hier.

Kijk je ogen uit naar de natuur,

deze verandert ook ieder uur.

Wat je ook doet, veel plezier

Maak wat van je leven hier!

Terugblik op een vol schooljaar

Het is vrijdag 22 juli. De zomervakantie is voor heel het land van start gegaan - ook het noorden van het land mag nu vrijaf nemen van dagen naar school gaan en les krijgen of geven. Voor mij was het vooral lesgeven wat dit jaar de klok sloeg. En dat was ook de bedoeling.

Zoals elk jaar is het invallen direct na de zomervakantie moeilijk. Er zijn weinig scholen die iemand nodig heeft en - ook al uit ik dit wat cru - de meeste leerkrachten zien het zomerse gevoel nog zitten en beginnen met goede moed aan het nieuwe schooljaar. Na een week of twee zien ze het niet meer zitten en nemen de eerste mensen al weer ziektedagen op, hetgeen voor mij betekent dat er werk is.

Dit jaar heb ik weer veel scholen van binnen mogen bekijken en er een dagje les mogen geven. Bij enkelen zelfs complete weken of maanden. Ik heb driemaal rondom een huwelijk mogen invallen - dat wil zeggen op de huwelijksdag en -reis - en ook eenmaal een anderhalve maand mogen invaller voor iemand wier enkelband gescheurd was.

Na een korte telling, waarbij ik vast nog enkele scholen over het hoofd heb gezien, kom ik uit op drieëntwintig scholen en daarbinnen een negenendertig verschillende groepen. Alles zat er tussen: hele lieve groepen drie die koste wat het kost mij als meester wilden hebben tot groepen acht die blij waren dat ik weer weg was. In die laatste categorie waren maar twee scholen en dat zijn dan wel vooral de 'minst leuke' klassen die je hebt. Toch hoort dat er allemaal bij.

Bijna veertig verschillende groepen heb ik dus gehad. Als je uitgaat van een gemiddelde van twintig leerlingen per groep, heb ik dus ongeveer 800 verschillende leerlingen in de groep gehad! Dat zijn er veel! Combinatie klassen zijn er meer dan genoeg, zelfs 'rare' combinaties als een groep 4/6 en een 5/6/7. Er zijn teveel om op te noemen.

De leukste en minst leuke groepen ga ik natuurlijk niet allemaal noemen. Wel kan ik een paar hoogtepunten noemen die ik toch wel bijzonder vond. Zo had je het 'meelworm-eet-evenement', waarbij ik in een groep levende meelwormen op begon te eten, terwijl de klas maar met open mond me aanstaarde.
Of de sportdag van een groep scholen, waarbij ik heel veel leerlingen van andere groepen ook weer gezien heb. Dat was ook wel bijzonder, aangezien ik normaal gesproken maar een groep op een dag heb, en nu dus ineens al die groepen die een keer lesgaf op één dag zag. Daar was het dus ook regelmatig: 'Ha, meester Martijn!'

Ook ben ik dit schooljaar op reis geweest naar India, een reis die me de ogen heeft geopend. Het leuke was nog wel dat ik, op het moment dat ik net geland was in Delhi, gebeld werd door een leerkracht met de vraag of ik 'morgen' zou kunnen invallen. In Nederland was het toen acht uur, in India was het dus al 'morgen'. Nadat ik had uitgelegd dat ik in India zat, bleek ook zij eventjes perplex te staan. "Tja, dan gaat dat natuurlijk niet zo snel." Nogal wiedes.

En nu eerst vakantie. Enkele dagen Zeeland, een paar dagen er op uit... Ik heb er zin in. Je zult ook regelmatig wat van me horen deze vakantie, dus dat komt helemaal goed.

Fijne vakantie!

To Be or Not to Be? (heb jij een idee?)

Vakantie. Voor veel Nederlanders is dat vandaag de dag al weer van start gegaan. Massa's mensen zaten afgelopen weekend in de auto klaar om op reis te gaan. Het midden van het land mocht de aftrap nemen en komende vrijdag is ook het zuiden vrij om te gaan en te staan waar ze willen. Het noorden daarentegen...

Op het moment dat tweederde van Nederland al op vakantie is - of dat nu in eigen land is of daarbuiten - geef ik nog les op school. Mijn laatste werkdagen zijn namelijk nog twee week later! Ik mag - vanaf vandaag gerekend - nog dertien lesdagen lesgeven. Of eigenlijk moet ik deze 'mag' veranderen in 'kan', als invaller heb ik de mogelijkheid om nee te zeggen. Niet dat dit veelal gebeurd, maar de mogelijkheid is er.

In mijn hoofd vliegen nu steeds meer tripjes rond. IJsland lijkt me geweldig om te doen deze zomer, maar ik moet wel op tijd boeken. Dat land is namelijk toch een enorme toeristentrekker - weliswaar vnl. van eigen bodem. De spuitende geisers, de vloerverwarming door heel Reykjavik... Lijkt me geweldig.

Ook verwacht ik deze zomer een midweekje Zeeland mee te pikken. Lekker genieten in de beeldschone Zeeuwse natuur en daar lekker een aantal wandelingen te maken...
Verder zullen er nog meerdere dagjes weg zijn. Met familie, vrienden en ook soms heerlijk alleen. Lekker het Drentse landschap door toeren op de fiets, wandelen op de hei... Ik kijk er nu al naar uit.

Dat betekent voor mij dus ook dat mijn camera ten alle tijden weer meegaat. Blogs zullen verschijnen op het internet van de avonturen van de reizende Martijn. Je moet immers wat doen. Daarom direct ook een mogelijke uitdaging voor jullie: Waar wil je het liefste een foto van zien? Ik kan genoeg doen, dus geef het maar aan!

De leukste ideeën worden - vanzelfsprekend -  in uitvoering gebracht.

Alles wat ik nodig heb

Met een wit velletje papier ben ik begonnen. Ik vouwde het enkele malen en zo verscheen jij. Ik tekende en jij liet alles verschijnen. Ik scheurde je in een miljoen stukjes en zo verscheen je weer. Ik maakte je tot een prop en nog kon jij alles. Samen zijn we al op duizenden plekken geweest.

Op de wind van mijn gedachten zweef ik op jouw vleugels mee. Mijn fantasie zijn de golven waarover we dreven. Zeeën hebben we overgestoken, bergen zijn we overgevlogen. Lege wegen hebben we vol gemaakt en we hebben talloze nieuwe mensen leren kennen. Jij brengt orde in de mozaïek van mijn gedachten, jij kan de dingen regelen die ik nooit zou kunnen.

---

Vroeger kon ik alles met een papiertje. Ik had geen computer, een gameconsole of duur elektronisch speelgoed. Met mijn fantasie en een papier kon ik overal komen. Je eigen fantasie stuurt je op weg.

Toch merk ik dat de kinderen van nu een veel kleinere fantasie hebben als dat ik had. Alles is aan regels gebonden, alles moet op de juiste manier.

Dat merk ik direct al op de scholen waar ik les mag geven. Rekenen moet op de juiste manier, alle andere manieren worden met een rode pen afgestraft. Creatief rekenen kan niet meer.

Taalopdrachten zijn enkel en alleen nog maar invuloefeningen geworden waarbij elk kind het juiste woord mag invullen. De juf beloond elk goede antwoord met een krul, en bij alle fouten worden vraagtekens gezet. ‘Snapte … het wel?’

Als een antwoord erg ‘fout’ is hoor je erover in de lerarenkamers. Roddel en achterklap aan de orde van de dag in het huidige onderwijs. ‘Moet je lezen wat … heeft geschreven!’

Langzamerhand worden we allemaal omgetoverd tot robots van de huidige beschaving. Er is slechts één weg naar Rome, en alle andere steden en wegen zien we over het hoofd. De appel valt niet meer ver van de boom, nee, het net legt ze naast de stam.

Eigen fantasie is overbodig geworden. Stilzitten en nadenken is er niet meer bij. Zat ik vroeger op school nog regelmatig te nietsen, nu komt de leerkracht al naar je toe als je eventjes niets doet. ‘Ben je klaar? Heb je je extra werk al gedaan?’ Stilzitten is er niet meer bij. Iedereen schijnt te denken dat stilstaan achteruitgang betekent. Je moet jezelf blijven ontwikkelen, je moet blijven leren, in beweging blijven.

Langzamerhand merk ik dat ik zelfs de trend begin te volgen. Fantasie mag, maar nu even niet. Tenminste, zo lijkt het in mijn lessen ook te gaan. Ik moet het rooster volgen, en die laat fantaseren niet toe. Niet samen bedenken wat er allemaal wel en niet kan…

---

Eén enkel wit papiertje kan alles worden. Het kan het begin zijn van een verhaal, de start van een avontuur of een supersnel vliegtuig dat je overal ter wereld kan brengen. Het kan je dromen laten uitkomen en je liefste wensen in vervulling laten gaan. Had ik maar weer een nieuw wit papier…

Muziek onder de loep

Al jaren ben ik compleet verslaafd aan muziek. Elke dag heb ik wel een cd opstaan met goede muziek. Ik word wakker met muziek, ik val ermee in slaap en tussendoor luister ik ook meermalen. In de auto staat de cd-speler altijd aan, in de klas voordat ik lesgeef heb ik muziek op en evenzo ook na schooltijd. Muziek stroomt door mijn hoofd, het speelt zich af voor mijn ogen.
Daar heb ik geen enkel bezwaar tegen, sterker nog, ik houd er wel van. Waar ik echter niet van houd is om voor raadsels te staan. Ik wil ook weten wat er speelt. Radio luisteren zit er voor mij dan ook niet in, op een weekje per jaar na. (ja, net voor de kerst)

Misschien is dat een neurotisch trekje van me. Dat zou zo maar eens kunnen. Ik heb wel meer enigszins neurotische trekjes. Niet zoveel dat ik niet zou misstaan in een gekkenhuis, maar elk trekje maakt de mens, zeggen we dan maar. Zo heb ik ook eenmaal in de drie maanden een complete opruimmania waarbij ik het liefst ook alles weg wil halen. Maar nu dwaal ik weg bij het onderwerp.

Mijn muziekcollectie bevat bijna alle soorten muziek. Om maar eens een opsomming te geven: ik heb klassieke cd's, cd's met soundtracks van films en ook van musicals. Om namen te noemen: Janine Jansen met haar vierjaargetijden, de originele soundtrack van de film Walk the Line en de registratie van de musical Phantom of the Opera. En dat is dan nog maar het topje van de ijsberg. Rockmuziek, punk en metal, country en western en van folk tot bluegrass. Het kan mij niet gek genoeg gaan.

Laatst werd me gevraagd een top tien te geven van cd's. Ik zeg laatst, ik bedoel meer drie maanden geleden, maar het compleet accuraat maken van een top tien is zo verschrikkelijk moeilijk! Want wie staat er op nummer 1? En waarom de anderen niet?
Het is niet zo dat geen beslissing durf te nemen, het is meer zo dat ik het gewoonweg niet kan. Er is teveel goede en mooie muziek op de wereld. Ik zal eens een lijstje maken van cd's waarvan ik vind dat ze in elke muziekbibliotheek zouden moeten staan. Om mezelf te beperken heb ik alleen cd's genomen van de afgelopen vijf jaar. Want anders zou het wel erg veel worden.
In willekeurige volgorde zijn dat:

- Green Day - American Idiot
- Adele - 19
- Laura Jansen - Bells
- Imelda May - Mayhem
- Sugarland - Incredible Machine
- Roseanne Cash - The List
- Lovell Sisters Band - Time to Grow
- James Blunt - Back to Bedlam
- Paramore - Riot
- Janine Jansen - Vivaldi's 4 jaargetijden

Zomaar tien cd's die iedereen zou moeten hebben. Ook al sta ik op het punt om deze lijst aan te vullen met meerdere andere cd's (ik mis bijvoorbeeld Eliza Doolittle en Kate Nash echt in de lijst) maar ik stop hier eerst maar eens.

Heb jij misschien nog cd's waarvan jij zegt dat ik die echt zou moeten hebben? Laat het me weten?
Mail, twitter en hyves staan gewoon open! Laat maar horen!

Koninginnedag - en dan?

Eén dag in het jaar kan en mag alle troep weer gratis op straat worden gegooid om aldaar dingen te verkopen. Eenmaal per jaar kan dat zomaar, zonder dat je ergens ook maar een vergunning voor hoeft te regelen. En elk jaar weer wordt er een heleboel troep verkocht.
Koninginnedag is elk jaar weer een klein feestje. Miljoenen mensen maken er een compleet dagje van, vaak zelfs vooraf gegaan door een nachtje. En zo zou het ook horen.

Zelf heb ik enerzijds niets met Koninginnedag en aan de andere kant ook weer veel. Vroeger verkocht ik veel op deze dag. Ik was één van die malloten die om zeven uur al alles klaargezet had op de Vrijmarkt om al mijn 'verzamelingen' te verkopen. En die van mijn ouders. Een zakcentje ermee verdienen was altijd mooi. En zeker, naar mate de dag vorderde, steeds belachelijkere aanbiedingen makend. 'Mevrouw! Als u dit kinderboek koopt, krijgt u deze vier boeken er gratis bij! Is het geen koopje?' Als een volleerd marktkoopman verkocht ik mijn waren, om - aan het eind van de dag - een kar vol troep weer mee te nemen. Zo netjes was ik dan weer wel.
's Avonds was er een taptoe en daarna vuurwerk: twee redenen voor mij om nog weer de stad in te gaan.

Nu heb ik weinig meer met Koninginnedag. Vaak ga ik er nog wel even op uit, maar dat is veelal gewoon 'browsen' tussen alle troep. Mijn handel verkoop ik nu online, makkelijker en goedkoper. Geen lange tijden geen klanten op de vrijmarkt, maar gewoon andere dingen toen terwijl het internet verkoopt. Makkelijker kan niet. Koninginnedag hoeft van mij dan niet meer zo nodig.

Wat ik me echter afvraag is - niet flauw bedoeld of zo - of, en zo ja wanneer, er ook een Koningendag zal komen. Nu WimLex vandaag ook weer een dagje ouder is geworden en wel vrij binnenkort koning gaat worden van het Koninkrijk der Nederlanden, komt er een koning aan.
Oké, ik geef toe, Koninginnedag is niet voor de huidige koningin bedacht. Het is het vieren van de verjaardag van de oma van de huidige vorstin. Zij was die dag jarig en men maakte er een nationale feestdag van. Nu nog vieren we deze en ik ben ook er een grote voorstander van om deze traditie, want zo is het, in stand te houden. Nu Beatrix op de troon zit is deze traditie ook nog heel gewoon - evenals bij haar moeder Juliana. Beide zijn dan ook koninginnen en geen koning.

Maar wat zal er gebeuren als WimLex de troon bestijgt? Een aparte feestdag? Een gecombineerde 'dag des vaderlands', voor alle vorsten?

Daarover zal ik waarschijnlijk blijven nadenken. Maar wat vind jij eigenlijk?
Moet Koninginnedag blijven, veranderen of vind je zelfs dat deze helemaal weg mag?
Laat je mening maar achter, ik ben benieuwd!

A Milestone explained

Bij dezen stop ik me de nummering. De één miept over dat het niet klopt, terwijl de andere piept dat het onnodig is. Laat ik dus zeggen dat de nummering wel klopt, maar niet overal gelijk loopt. Hoe dan ook...

Afgelopen zaterdag was mijn verjaardag. Schijnbaar een belangrijke, want ik werd vijfentwintig. Dat schijnt een mijlpaal te zijn. Niet dat het voor mij ook maar enig verschil maakt. Ik ben nooit zo'n fan van verjaardagen geweest.
Klinkt gek hè? Toch is het een normale dag voor mij. Meestal moet ik gewoon werken en weet niemand dat ik jarig ben. Zeker als invaller zijnde is het een dag als alle andere. Niemand houdt rekening met de invaller die mogelijk een verjaardag heeft.
Nu was ik jarig op een zaterdag, dus dat was niet dit jaar het geval. Toch lag ik rond negenen nog lekker in mijn bed te maffen. Geen haast om wat dan ook te doen. Niemand die me wakker maakt, heerlijk!

Eenmaal uit bed waren er ook geen cadeaus, wat wel weer erg jammer is. Nu ben ik enkel blij door een verrassing, maar de verrassing dat er geen cadeaus zijn maakt het wel weer minder leuk. Natuurlijk wel wat kleine aardigheden, maar dat is enigszins verwaarloosbaar.
Mijn opa gaf me een boek, maar dat was meer een gebaar... : Ik lees veel, dus is hij een willekeurige boekenwinkel in gelopen en het eerste boek wezen kopen wat hij kon vinden. Maar ja, boek = boek. En gegeven paarden...

Ach ja... Ben ik nu zielig?