De Avond voor Kerst

Het is tijd.

Kalm, de vorst in de hemel.

Fonkelend, de ogen van God

Dwalend. Zoekend.

Het is tijd.

Houden van, liefde

Druppels als sneeuwvlokken

Liefdevol raken ze onze gezichten

Rusteloos als ze zijn in hun grootheid.

Gabriël, Ga!

Mijn geliefde is gereed

Mijn perfecte kind.

Het is tijd.

Zonder twijfeling

Vliegt Gabriël naar de aarde

Een gefronst gezicht--

Wie zoekt hij? 

Hoe zal hij weten wie te kiezen

Deze lang verwachte?

Een zuchtje wind,

Hij achtervolgt het

Oost: Een zee van gezichten

West: Een menigte van mensen

Welke? Wie? Waar?

Totdat...

Iemand kijkt op, en

Gabriël heeft haar gevonden.

Hij aarzelt bij haar blik

Het is toch niet dit kind?

Hoe kan zij, zo klein, zo menselijk,

Genoeg liefhebben om te zeggen--

Ja.

Ja tegen God.

Ja tegen Geluk!

Ja!

Ja

Tegen onderwerping,

Opoffering,

Pijn

Een pad van tranen

Een stekend zwaard

Keuzes

Die het hart scheuren

Nee, Tegen de wereld

Ja, Tegen de Here

Gabriël,

Geraakt door haar zwakheid

Kiest genade om sterk te zijn

Vertrekt

En overal om haar heen

Gaat de wereld door, onwetend

Van de kans

Op genade

Van het Ja tegen God

Ze kiezen voor comfort

Zonder vreugde

Tijd doorbrengend 

De druk wordt groter

Tijd.

En toch steeds

Blijven Zijn ogen dwalen

The engel blijft roepen

Een heilige wind giert boven ons

Horen we het?

Voelen we het?

Gaat je hart niet sneller kloppen?

Knalt het niet uit zijn voegen

Door de oproep?

Heilig zijn wij.

Kijk omhoog.

Kijk omhoog!

Het is tijd.

Het is tijd!

Maar hoe zegt een gewoon mens 'Ja' tegen God?

Hoe kan een zwak persoon sterk zijn?

Hoe?

Hoe!

GOD.IS.MET.ONS.

Een gedicht door Clare Sera,

Vertaald door Martijn Bosch.

Overzicht

Hoi. Een kort overzicht is op z'n plaats na alle zaken.
  Eerste blog China
  Alle Blogs China
  Foto's China

Simpel, nietwaar?

Driving up to Victoria Peak

China, dag 21,
Zaterdag.

Alhoewel het zondagochtend is op het moment van schrijven, ga ik beginnen met een kleine vijfendertig uur geleden, toen ik nog in Hong Kong was. Nu zit ik namelijk in de trein op weg naar huis. Maar, zoals gezegd, eerst terug de tijd in.

's Ochtends bracht de chauffeur mij naar Victoria Peak, gelegen op het Hong Kong Island. Het staatje bestaat zelf uit een kleine 250 eilanden, waarvan er veel is aangelegd en toch ook voor het grootste gedeelte uit groen bestaat. De lokatie van mijn hotel, North Point, is dus ook gelegen op dat kleine Hong Kong Island.
Waar ik de avond gisteren was, de Shunde-kant, is veel dichter bevolkt. Na enkele minuten van het uitzicht genoten te hebben ben ik door gelopen naar het grote shoppingcentrum wat zich daar bevindt. Daar was een boekwinkel die ik snel bezocht heb, want daarna vertrok ik direct om naar de zuidkant van het eiland naar Stanley Market te gaan.

De zuidkant zit vol met kleine (aangelegde) strandjes waar de rijksten en de expats wonen. Veel blanken waren daar dus ook, maar de terrasjes waren erg goed. Vanaf Stanley Market reed de chauffeur via de panoramische route terug naar North Point om de koffers op te halen.

Rond achten 's avonds vertrok ik naar het vliegveld waar mijn vlucht om tien over twaalf zou vertrekken.
Wachtend met een kopje thee en een paar snoepjes vloog de tijd. In het vliegtuig werd natuurlijk direct het avondeten geserveerd, hetgeen ik overgeslagen heb, op het ijsje na dan. Echt Haagen Dasz ijs sla je niet over...

In het vliegtuig heb ik vier films gezien: Brave (geweldige animatiefilm) Save (actiefilm met Jason Statham) SnowWhite and the Huntsman (leuke versie van het sprookje, wel lichtelijk duister) en Man in Black 3 (behoeft geen uitleg, denk ik). Ook heb ik een geweldige nieuwe serie 'ontdekt' waar ik drie afleveringen van gezien heb... Touch, zo heet het. Het gaat over een vader van een bijzondere jongen. Meer zeg ik niet, bekijk de pilot maar!

Rond half zeven stond ik op Schiphol, geheel volgens plan. Douane, koffers... Ik werd niet eens aangehouden! Voor het eerst bij Schiphol!
Daarna met de bus naar de ArenA gegaan, de trein naar Utrecht gemist, dus degene naar Nijmegen gepakt (alsnog in Utrecht uitgestapt) vervolgens de trein naar Enschede gepakt (om naar Amersfoort te gaan) om vanaf daar de trein naar het noorden te pakken.
Ruim vier uur na aankomst was ik thuis... Lang leve werkzaamheden... (ik sta nu weliswaar in Zwolle, maar als alles goed gaat, klopt die tijd) De reis zit er nu op, maar dat betekent niet dat alles afgelopen is, want er komen nog enkele foto's en andere dingen.
En daarna vast wel meer blogs met diverse inhoud. Dus hou alles in de gaten!

Taking the Ferry across the Sea

China, dag 20,

Vrijdag.

Hallo allemaal en welkom vanuit het mooie Hong Kong. Op het moment van schrijven is het zaterdagochtend, iets voor negen. De reden dat ik nu pas begin met schrijven is erg simpel, gisteravond was erg laat. Laat me maar eens uitleggen hoe dat zat...

Gisterochtend zat ik dus tot ongeveer half tien in de nachttrein die me van Guilin naar Guangshou (oftewel Kanton) zou brengen. Deze had 'maar' een half uur vertraging wat schijnbaar zeer acceptabel is. Daar kunnen de Nederlanders nog wat van leren, zeker diegenen die al zeuren als de NS drie minuten te laat is.

Aangekomen in Kanton ging ik direct naar een hotel waar ik vlot ontbeet en me snel even opgefrist heb, want ik zou slechts zeer kort in Kanton verblijven. Tegen drieën zou namelijk mijn boot naar Hong Kong vertrekken.

In Guangshou ben ik langs enkele plaatselijke hoogtepunten gereden, zoals het Sun Yat Sen Memorial en heb een stop gemaakt bij de Chen Family Temple. Dat is een tempel die gemaakt is voor en door de familie Chen, qua achternaam hetzelfde als Jansen of De Vries in Nederland. Ze hebben er een museum van gemaakt waarbij ze ook nog eens verschillende traditionele technieken in ere houden.

Onderweg naar de ferry, die reis duurde ook nog eens een uurtje, heb ik snel een broodje weggewerkt, alhoewel lichtelijk tegen mijn zin. Mijn maag was (en is) nog steeds van streek. Wachtend op de ferry kwam ik achter nog een onnozel punt van mij: in plaats van deel twee en drie mee te nemen van een serie boeken, had ik deel twee en vier mee. Deel twee is uit, maar deel vier is zo jammer om in te beginnen...

Twee uur in de Ferry om de zee over te steken, om China te verlaten en Hong Kong in te gaan. Customs en douane langs en vervolgens nog met de bus richting het hotel, om daar me op het bed neer te laten vallen. Het is ondertussen half zeven geweest en ik kan nog steeds niet zeggen dat ik me geweldig voel, laat staan dat ik ik fit ben voor alle zaken die nog komen. In de nachttrein heb ik erg weinig geslapen, misschien maximaal een half uur aan een stuk en wetend dat morgen een even lange dag wordt...

Toch ben ik niet op min bed blijven liggen. Het is namelijk niet vaak dat ik in Hong Kong ben, dus daar wil ik dan ook optimaal van genieten. Ik heb me vlot gedoucht en ben direct daarna met de metro naar de pier gegaan, alwaar ik de Star Ferry heb genomen om naar de andere kant van de rivier die Hong Kong splitst te gaan.

Die ferrydienst is al meer dan honderddertig jaar in bedrijf, dus kan ik ook nog eens zeggen dat ik een oude traditie in ere heb gehouden. Nadat ik een paar foto's heb geschoten ben ik nog eventjes de winkelstraat in gelopen. Veel grote merken hebben daar een vestiging, dus het zal daar wel allemaal ook erg duur zijn.

Na de metro terug te hebben genomen om weer bij het hotel aan te komen, ben ik gaan slapen. Het was ondertussen ook al weer tegen middernacht, dus. Het was tijd ook.

Wetend dat ik voor de wifi in Hongkong moet betalen, vermoed ik dat deze blog ofwel vanavond op het vliegveld verstuurd wordt, of anders in Nederland, maar dat zien we wel. Vandaag de laatste dag hier in 'den vreemde'. Vannacht, even na twaalven, vertrekt mijn vliegtuig, om rond half zeven te arriveren. Dan heb ik er al weer zesendertig uur opzitten...

Tot later!

A Traditional Chinese Tea-ceremony

China, dag 19,

Donderdag.

Vandaag was een warme dag. En, alsof de hitte niet genoeg was, voelde ik me ook niet geweldig: hoofdpijn, last van mijn maag en keelpijn, maar de laatste zal komen door de airco die minder dan geweldig was in het laatste hotel. Laat ik maar gewoon bij het begin van de dag beginnen.

Vanochtend werd ik niet fit wakker. Snel een imodium en een paracetamol ingenomen alvorens te beginnen met het ontbijt, maar ik moet eerlijk bekennen dat het me niet echt smaakte. Ik heb maar een broodje naar binnen gewerkt, want niets eten dat is ook zo vervelend.

Na het ontbijt heb ik nog even zitten lezen. We zouden rond half elf pas vertrekken in de richting van de 'RietFluit-Grot'. Daar aangekomen was iedereen het eens over het feit dat de stalactieten en stalagmieten bijzonder kitscherig verlicht waren, en daardoor hun natuurlijke schoonheid toch zeker verloren hebben. Jammer, want het kon zo mooi zijn.

De grotten en plekken hadden wel bijzonder leuk gevonden namen als het stille bos, het venster op de wolken en de leeuw die je wegbrult. Ach, maar de namen zeggen niets: er was maar een deel waarbij ik de naam al zei voordat ik het gezien had die juist was: het sluitende gordijn.

Na de grot zijn we gaan lunchen in Guilin en zijn aansluitend zijn we de hoogste berg uit de omgeving, de Yaoshang, opgeklommen. Oké, ik ben eerlijk, we hebben niet geklommen, we hebben de stoeltjeslift gepakt en zijn zodoende naar boven gegaan, hetgeen wel achthonderd meter hoger was. Een mooi uitzicht bleef daar op ons wachten, ware het niet dat het flink heiig was, waardoor het enerzijds wel mystiek was, maar anderzijds wel slecht te zien was. Het zij zo.

Op de terugweg ben ik naar beneden wezen rodelen. Het kostte nog geen zes euro, maar het was wel heerlijk om zo even iets anders te doen dan met de stoeltjeslift verder te gaan. Die ging traag, terwijl het rodelen vrij vlot ging. Helaas moest ik af en toe even inhouden om niet op een ander te botsen, maar dat gaf niets.

Na het rodelen ben ik naar een theeplantage geweest, die mij goed uitlegde hoe de thee geoogst werd en ook hoe ze het verder verwerken. Ook heb ik vier soorten thee geproefd, hetgeen me goed smaakte. Ik zal thuis ook eens echte thee maken, niet het 'troepje uit de zakjes'. Dat is namelijk de slechtste thee, van de slechtste theebladeren.

Daarna heb ik gegeten in Guilin, bij de Ierse Pub om vervolgens direct door te gaan naar het station, alwaar ik nu schrijf. Ik zit op mijn bed te luisteren naar twee Japanners die overleggen, maar vast straks lekker gaan slapen. Ik ga echter eerst nog even buurten bij enkele andere Nederlanders, dus dat wordt gezellig. Dat weet ik nu al.

Tot later.

The River versus the Mountains

China, dag 18,

Woensdag.

Een drukke dag is bijna afgelopen terwijl een nog langere dag mij morgen weer verder brengt. Toch, alvorens dit alles te noemen, zal ik verklappen wat ik vandaag gedaan heb. Dat meldde ik gisteren al, maar nu is het ook al voorbij. De tijd vliegt!

Deze ochtend rond tienen ben ik een boot opgegaan die me de rivier Li opbracht. Daar heb ik bijna drie uur op gevaren, ondertussen lekker genietend van het Karstgebergte. Vele foto's heb ik gemaakt, waaronder het plaatje dat op het biljet van 20rmb staat. Toch heb ik ook een tijd in de, door airco gekoelde, onderverdieping gezeten om de simpele reden dat het erg warm was en de zon wel erg fel scheen. Daarnaast zaten we ook nog eens op een aardige hoogte, zodat alles me extra zou branden. Ingesmeerd en wel besloot ik de koelte op te zoeken en ondertussen lekker te lunchen aan boord van het schip.

We hebben gevaren van een haven in de buurt van Guilin tot het kleine dorpje Yuanshao, wat tot tien jaar geleden een backpackers-paradijs was, maar nu ingenomen lijkt te zijn door de Chinezen als vakantieoord. Toch heb ik best wat westerse mensen gezien, bijna net zoveel als in Shanghai.

In Yuanshao verbleven we de rest van de middag, struinend door de smalle straatjes, verkopers van ons af te slaan en lekker wat drinkend op een terrasje. 

Vervolgens heb ik een golfkarretje genomen dat me de rijstvelden in bracht. Dat is namelijk de perfecte plek hier, met het sub-tropische klimaat. Ook lotusbloemen groeien hier veel.

Ik ben een klein dorpje ingegaan waar een oude oma me in haar huisje liet kijken, ik heb waterbuffels en herten gezien, alsmede aalscholvers die gebruikt worden om te vissen...

Rond vijven zijn we vanuit Yuanshao weer terug naar Guilin getrokken. Daar waren we rond zeven uur, hetgeen de perfecte timing was om de zon- en maanpagode op de foto te zetten, wat ik ook heerlijk gedaan heb. Ik heb er een rondje gelopen van ongeveer twee kilometer, zodat ik beide pagodes in alle standen op de foto heb kunnen zetten.

Vervolgens heb ik nog even gegeten alvorens nu straks naar bed te gaan.

Morgen en overmorgen zijn drukke dagen. Ik ga er van uit dat er morgen geen tijd is voor een blog te sturen - ik zit 's avonds en in de nacht in de nachttrein, en die dag daarna ga ik via Kanton naar Hong Kong. Mocht er geen blog meer komen dan zit ik, d.v. zondag rond half zeven op Schiphol. Mocht iemand me op komen halen, ik weet niet welke vlucht, maar het gaat via Cathay Pacific vanaf Hong Kong naar Amsterdam.

Tot de volgende blog.

Guilin, the City that goes Up and Down

China, dag 17,

Dinsdag.

Vanochtend vroeg ging de wekker. Dat is niet zo'n belangrijk feitje, maar wel noemenswaardig, aangezien ik min of meer wat kon uitslapen. Rond negen uur stond de lokale gids me namelijk pas op te wachten om, om het in zijn woorden te zeggen, naar één van de mooiste tuinen van heel China te gaan.

De Yuyuan Gardens in Shanghai is, net als de Lingering Gardens in Suzhou, een voormalige privé tuin, aangelegd door een zoon die zijn ouders hun oude dag een mooi uitzicht wilde geven.

Een traditionele Chinese tuin bestaat uit vier elementen: water, rotsen, bomen en gebouwen, hetgeen deze tuin allemaal in overvloed had. Er waren allemaal kleine doorgangen uit het steen gehouwen, waardoor je van de ene verbazing in de andere viel.

Daar heb ik een kleine twee uur rondgekeken, bijna honderd foto's gemaakt en vervolgens ben ik naar een restaurantje gegaan om wat te eten. Tevens moest ik me klaar gaan maken om richting het vliegveld te gaan, aangezien rond vieren mijn vlucht vertrok. Daar was ik dan ook ruimschoots op tijd aanwezig.

Het vliegtuig had, op wat turbulentie na, geen enkele bijzonderheden aan boord. Er werd een snelle maaltijd opgediend, waarvoor ik vriendelijk paste, mijn lunch was rijkelijk genoeg. Ik nam een boek mee, goede muziek met mijn superkoptelefoon en heb genoten. Enig nadeel: na een dik uur was mijn boek uit. En het volgende deel zat in de koffer... Oeps...

Op het vliegveld stond de volgende lokale gids al klaar voor me. Ze bracht me naar het hotel en we spraken af om rond half negen morgenvroeg weg te gaan. Waarheen weet ik lekker al wel, maar jij nog niet! ;)

Guilin is overigens een kleine Chinese stad, het heeft "maar" vier miljoen inwoners. Het ligt in het zuiden van het land, waardoor ik nu in het noordoosten, het middenoosten, het verre oosten en nu dus ook het zuidoosten van het land ben. Hong Kong en Kanton zijn nog het verre zuiden, dus dan heb ik echt een beeld van het land gekregen in de reis.

Na snel gegeten te hebben bij een pizzeria (met wat anderen) ben ik naar de kamer gegaan alwaar ik nu, 23.40 uur, de blog afmaak. Morgen gaat wederom een wekker... 

Toch - als afsluitende noot - was vandaag anders dan de andere dagen tot zover: het regende in Shanghai. Het vooruitzicht voor morgen en overmorgen in Guilin is echter weer redelijk droog en ongeveer dertig-plus graden.

Tot later!